📖 Ημερολόγιο — Μέρος 2

 

«17 Νοεμβρίου. Ο Μουτζούρης ανακηρύχθηκε βασιλιάς των ξεχασμένων πραγμάτων. Το στέμμα του ήταν ένα καπάκι. Ο θρόνος του, ένα κουτί με κουμπιά. Η εξουσία του, απόλυτη.»

17 Νοεμβρίου

Ο Μουτζούρης βρήκε ένα κουτί με παλιά κουμπιά. Τα ταξινόμησε ανά χρώμα και μέγεθος. Μετά κάθισε πάνω τους και είπε: «Αυτό είναι το θρόνο μου. Είμαι ο βασιλιάς των ξεχασμένων πραγμάτων.» Του έδωσα ένα καπάκι από βαζάκι. Το φόρεσε σαν στέμμα.

18 Νοεμβρίου

Η κυρία έφτιαξε τσάι με μέντα. Ο Μουτζούρης το μύρισε και είπε: «Αυτό είναι το άρωμα της ειλικρίνειας.» Δεν ήπιαμε τίποτα. Απλώς καθίσαμε και μυρίσαμε το φλιτζάνι.

19 Νοεμβρίου

Βρήκα ένα παλιό γράμμα πίσω από το ψυγείο. Δεν είχε παραλήπτη. Ο Μουτζούρης το διάβασε και είπε: «Αυτό είναι για μένα. Κάποιος με αγαπούσε πριν γεννηθώ.» Το φύλαξε κάτω από το μαξιλάρι του.

20 Νοεμβρίου

Έβρεχε. Ο Μουτζούρης πήγε στο μπάνιο και κοίταξε τον καθρέφτη. Μετά είπε: «Αν ήμουν άνθρωπος, θα ήμουν ποιητής. Ή μάλλον… γλύπτης. Ή μάλλον… γάτα με φιλοσοφικές τάσεις.» Δεν απάντησα. Ήταν ήδη βαθιά σκέψη.

21 Νοεμβρίου

Η ηλεκτρική σκούπα ξαναβγήκε. Ο Μουτζούρης εξαφανίστηκε μέσα στο ντουλάπι με τα σεντόνια. Όταν τον βρήκα, είχε φτιάξει φωλιά με πετσέτες και έγραφε κάτι με το πόδι του πάνω σε ένα χαρτί. Η λέξη ήταν: «Αντίσταση».

22 Νοεμβρίου

Η κυρία έφερε ένα φυτό. Ο Μουτζούρης το μύρισε και είπε: «Αυτό είναι φίλος. Δεν μιλάει, αλλά με καταλαβαίνει.» Το φυτό έγειρε προς το μέρος του. Δεν ξέρω αν ήταν τυχαίο.

23 Νοεμβρίου

Ο Μουτζούρης ανέβηκε στο τραπέζι και κοίταξε έξω. Ο ουρανός είχε χρώμα φασκόμηλου. Είπε: «Σήμερα είναι μέρα για μυστικά. Ό,τι πεις, να το πεις σιγά.» Του έδωσα ένα σημειωματάριο. Έγραψε: «Δεν είμαι γάτος. Είμαι παρατηρητής του Σύμπαντος.» Δεν ρώτησα τίποτα. Απλώς έγραψα: «23 Νοεμβρίου. Ο γάτος είναι ακόμα πιο ύποπτος.»